Dag 17 - Angels Landing in Zion NP

Dag 17  Zion (Angels landing)

Dit is geen eigen foto maar geeft een goed beeld van Angels Landing

We hebben goed geslapen in Zion. Vanwege de ‘ Mountain time’ liggen we gevoelsmatig een uur achter. Feitelijk gaat voor ons om 6 uur de wekker. We kunnen namelijk ontbijten vanaf 7 uur en we willen op tijd aan onze inspannende en spannende hike beginnen. Angels landing is een van meest populaire hikes. Hij duurt ongeveer 4 uur.  Je moet 453 meter klimmen. Het laatste stuk over een bergkam met aan twee kanten de afgrond. De wandeling wordt afgeraden voor kleine kinderen en mensen met hoogte vrees. Daarbij wordt je vooraf verteld dat er mensen verongelukt zijn op deze wandeling.

Voordat het zover is gaan we eerst zeer luxe ontbijten. Vier jaar gelden had dit hotel geen ontbijt. Nu hebben ze het uitbesteed aan het restaurant hiernaast (Swichtback). Er is een uitgebreid buffet met veel vers fruit, wentelteefjes, wafels, diverse broodsoorten en gebak maar er is ook een omelet hoek waar je je omelet of ei kunt laten bakken zoals jij dat wilt.

Vanmorgen hebben we echter haast. Boven op Angels landing loop je aan een metalen ketting en dat is niet zo best als het onweert. Aangezien deze periode de Monsoon is hier, is er in de middag grote kans op regen en onweer. We willen dus vroeg de berg op.

Om 8.30 beginnen we aan onze hike. Ook Lucas en Thom hebben er zin in. Ik heb wat last van hoogtevrees en ga zover als ik durf.

Bij het begin

Het eerste stuk is steil maar over een min of meer geplaveid pad. We zijn blij dat het nog een beetje bewolkt is. Onderweg is het genieten van prachtige uitzichten. Boven is min of meer een plateau waar je even kunt bijkomen en je kunt bedenken of je de bergkam op gaat.

Hier beginnen we aan het stuk met de ketting

Het is best druk omhoog maar er komen ook al mensen omlaag. Een paar keer wil ik stoppen maar Hans motiveert me steeds om door te gaan (soms zo irritant dat ik door de opkomende agressie door ga). Het is ook niet het omhoog gaan wat zo eng is maar het idee dat ik straks ook weer omlaag moet. Toch is het voor ons allemaal te doen. Onderweg motiveren mensen elkaar. Er heerste een hele leuke en gezellige sfeer. Een gevoel van saamhorigheid. Boven ontspannen we even en eten we wat ‘ pretzels’  die we bij ons hebben.

Na wat foto’s gemaakt te hebben van anderen (en anderen van ons) verzamelen we moed om naar beneden te gaan. Er zijn best steile stukken en soms moet je gewoon op je billen omlaag. Toch valt het ook mij best mee en komen we onderweg mensen tegen (ook mannen) die niet omhoog durven.

We zijn allemaal trots als we weer beneden zijn. Het was prachtig en we hebben niet meer dan de 4 uur die er voor staat nodig gehad.

We pakken de bus naar de Zion Lodge om daar wat te drinken en te relaxen onder een grote boom.

In het visitorcentrum informeren we even naar de vooruitzichten voor de ‘ Narrows’ . Deze willen we namelijk ook graag een stuk lopen. Je loopt dan door de Virgin-river, deze loopt door rotswanden die meer dan 600 meter hoog zijn. Het gevaar bestaat uit de vloedgolven die heel gemakkelijk en snel kunnen ontstaan als het regent. Je hebt vier stadia van gevaar. Deze loopt van afwezig tot zeker aanwezig. Vandaag was het zeker en morgen mogelijk. De water temperatuur is 16 graden en soms loop je er tot aan je schouders door. Thom moet dus zeker zwemmen. Ook zouden er slangen en tarantula’s wonen…

De schoenen en stokken die we moeten huren kosten samen meer dan 100 dollar. Nu het avond is beginnen we te twijfelen of we dit risico wel moeten nemen.

We besluiten eerst te gaan zwemmen. Voor het eten besluiten we het niet te doen. We vinden het erg jammer, zeker nu blijkt dat ook de hidden Canyon trail gesloten is.

We gaan eerst lekker uit eten bij Wild cat Willies en bekijken straks wel wat we morgen gaan doen.

Dag 16 – Van Las Vegas naar Springdale (Zion NP)

Dag 16 – Van Las Vegas naar Springdale (Zion NP)

We hebben prima geslapen op kosten van de Myvegas punten. Rond 9 uur zijn we gaan ontbijten en vervolgens zijn we uitgecheckt om het mustang Shelby museum te bezoeken. Dit museum ligt vlakbij de strip in Las Vegas.

We komen rond 10.30 uur daar aan maar het is dicht op zondag.

We staan alleen op een grote parkeerplaats en Lucas en Thom mogen beiden even rijden in de Chevy Suburban (5,5 liter v8). Na 10 minuten krijgen ze er zin in.

Hierna vertrekken we richting Springdale. Het is ongeveer 200 km rijden. Onderweg hebben de bergen en rotsen allerlei kleuren. Af en toe ziet het er ook dreigend uit (qua onweer).

Rond het middaguur lunchen we bij Denny’s. Een fastfood restaurant voor ‘gewoon’  eten.

Hierna moeten we nog ongeveer 45 minuten rijden.

In Springdale is het fantastisch mooi. Mooie gele en rode rotsen om de prachtige huizen.

Lucas en thom besluiten te gaan zwemmen in het zwembad en Erna en ik gaan Zion National Park in. We nemen de bus tot de lodge en wandelen een korte trail. We informeren bij het visitor centre of het veilig is om morgenvroeg de narrows wandeling te maken. Voor deze wandeling moet je delen door het water lopen en er bestaat een reële kans op hoog water. Het wordt voor morgen afgeraden.

In Springdale is het fantastisch mooi. Mooie gele en rode rotsen om de prachtige huizen.

Lucas en thom besluiten te gaan zwemmen in het zwembad en Erna en ik gaan Zion National Park in. We nemen de bus tot de lodge en wandelen een korte trail. We informeren bij het visitor centre of het veilig is om morgenvroeg de narrows wandeling te maken. Voor deze wandeling moet je delen door het water lopen en er bestaat een reële kans op hoog water. Het wordt voor morgen afgeraden.

We besluiten om morgen de Angels landing te wandeling te gaan maken. Deze gaat erg hoog. Ben benieuwd of we het morgen allemaal durven.

Tijdens het wandelen zien we verschillende herten.

Rond 19 uur wandelen we naar de Sportsbar naast het hotel. Hier drinken we wat en eten enkele appetizers.

een pilsje en een wijntje

Thom had ook een pilsje

Nacho's & wings

Dag 15 - Op doorreis naar Zion met een overnachting in Las Vegas

Dag 15 – Op doorreis naar Zion NP met een stop in Las Vegas.

We hebben vandaag een lange reisdag voor de boeg. Van Exeter naar Bakersfield, vervolgens naar Barstow en vervolgens naar Las Vegas. Een reis van meer dan 500 km. We zijn vanochtend om 8.15 uur vertrokken en vanmiddag rond 14.00 arriveerden we bij het Monte Carlo hotel.

Onderweg hebben we natuurlijk van alles gezien maar op de meeste plekken was het niet al te spannend.

een lange trein met legervoertuigen

de picknick onderweg

In Las Vegas is altijd iets aan de hand.

Dit is de eerste keer dat we in een kamer slapen waarvoor we niet betalen. Ik heb nl. afgelopen jaar behoorlijk wat avonden, tijdens het tv kijken, een facebook spel gespeeld, genaamd MyVegas. Hiermee heb ik 4 overnachtingen gewonnen en 2 keer een buffet.

Deze eerste nacht slapen we in het Monte Carlo hotel. Het inchecken via de MyVegas punten verliep gesmeerd.

Nadat we op de kamer zijn geweest, gaan we eerst zwemmen. Wat een feest was het bij de zwembaden. Er werd volop gedronken en een DJ draaide hele harde muziek. Hier liepen veel mensen die graag gezien wilden worden.

een zwembad met DJ

Na het zwemmen zijn we met de auto naar Freemont street gereden. Dit is het oude gedeelte van Las Vegas waar het volgens mij altijd feest is. Dit is een grote overdekte straat met een hele grote led tv tegen het plafond. Van ongeveer 300 mtr. Overal wordt gezongen, staan straat artiesten en dansen half naakte vrouwen op tafels. Lucas en Thom (en ik ook) keken onze ogen uit.

 

Freemont street

Rond 21.30 uur waren we weer terug op onze kamer. Het Monte Carlo is overigens de thuisbasis waar de Blue man Group optreedt.

Morgen verlaten we Las Vegas weer en rijden we naar Zion national park. s’ Ochtends gaan we wel eerst het Mustang Shelby museum bezoeken.

Dag 14 - Sequoia Park

Dag 14 – Sequoia National Park

Vandaag zijn we rond 7.30 uur opgestaan om naar Sequoia NP te gaan. We beginnen met een complimentary ontbijt en snel daarna vertrekken we. De weg er naartoe trekt zich lang omdat we grote delen maar 25 mile per uur kunnen rijden. Het is een erg bochtige weg die bovendien erg stijl is.

Bij de ingang van Sequoia moet je je parkpass laten zien

Hier loopt de weg tussen 2 grote Sequoia's

Rond 11 uur zijn we bij Moro rock. Een grote granieten steen waar je bovenop kunt klimmen (met een trap). Je hebt vervolgens een mooi uitzicht over delen van het park.

Bovenop Moro Rock

Na Moro rock rijden we door naar de trail van General Sherman. Dit is de bekendste boom van het park . Onderweg hiernaar toe zien we nog een hert langs de weg lopen.

Het is in ieder geval de dikste. Een omtrek van 31 meter. We lopen hier ook een deel van de Congress trail en zien nog vele bomen.

Bij de general Sherman

Erna bij een grote Sequoia

Na de Sherman boom gaan we eerst wat eten en daarna rijden we door naar Lodgepole village. Hier begint de trail naar Tokopah falls. We dachten dat dit een hele korte trail was maar deze bleek verraderlijk lang. Het was bovendien erg warm.

Lucas en ik liepen voorop en op een gegeven moment zagen we Erna en Thom niet meer. We hebben even gewacht maar niet lang genoeg om ze te zien. De trail had geen zijwegen en was heen en terug maar toch hebben we het klaargespeeld om elkaar kwijt te raken. Lucas en ik zijn tot aan de waterval gelopen. Erna en Thom hebben we pas weer gezien bij het begin.

Lucas en ik hebben bij de waterval een moeder zwarte beer met 2 kleine cubs gezien. Op ongeveer 25 mtr afstand zagen we deze beren familie over een stel rotsen heen klimmen. Een prachtig gezicht. Erg jammer dat Thom en Erna er niet bij waren en dat we dus ook geen foto hebben. (ik heb ze overigens wel heel kort gefilmd.)

Morgen hebben we een hele lange rijdag naar Las Vegas.